REKLAMA

Wystawa Archeologiczna Dzieje grodu w Santoku

Muzeum Grodu Santok w Santoku

SantokWodna 4

Dzieje grodu w Santoku

Historia grodu w Santoku sięga wieku VIII. Wtedy to, na piaszczystej łasze rozpościerającej się w widłach dwóch rzek Warty i Noteci pobudowano pierwszy gród obronny. Jest to miejsce szczególne. Zbiegały się dwie duże rzeki, które drogą wodną zapewniały połączenie z innymi, odległymi ziemiami. Od słowa "sątok", oznaczającego zlewisko rzek, pochodzi nazwa Santoka. Przekroczenie tego miejsca otwierało drogę zarówno do głównych grodów w Wielkopolsce, jak i z drugiej strony umożliwiało dotarcie do Odry i dalej w kierunku Morza Bałtyckiego. Przy grodzie w Santoku znajdowała się także przeprawa i tędy przebiegał szlak lądowy, prowadzący z Wielkopolski na Pomorze. To zapewne z tego powodu Gall Anonim, nasz pierwszy kronikarz, w swojej Kronice napisanej w początkach XII w. określił gród w Santoku jako "strażnicę i klucz królestwa polskiego".

Najstarszy gród miał mniejsze rozmiary niż zachowane do dzisiaj i widoczne w terenie grodzisko. Otoczony był palisadą z gęsto wbitych obok siebie pali sosnowych. Wejście do grodu znajdowało się w części północno-zachodniej. Mieszkańcy grodu zamieszkiwali chaty o kształcie prostokątnym i ścianach z plecionki wykonanej z gałęzi i umocnionej od zewnątrz słupami.

REKLAMA